Historia czekolady

Początki czekolady sięgają okresu świetności Majów, którzy zamieszkiwali terytorium współczesnego Meksyku. Majowie pili aromatyczny, mocno przyprawiony i gorzki napój sporządzany z ziaren kakaowca, który przygotowywali dodając np. chilli. Z czasem stał on się ważną częścią ich kultury i religii i był stosowany np. podczas rytualnych obrzędów. Zwyczaj przyrządzania i picia czekolady od Majów przejęli Aztekowie, którzy wzbogacali ją różnorodnymi składnikami: czerwonym pieprzem, wanilią czy płatkami kwiatów. Ziarna kakao cenione były przez nich tak bardzo, że stały się nawet środkiem płatniczym

Ziarna kakaowca do Europy w XVI w. sprowadził Ferdynand Cortez. Początkowo gorzki czekoladowy napój nie był zbyt popularny, zmieniło się to po dodaniu do niego słodkich dodatków, m.in. miodu. Przez pierwsze stulecie od odkrycia przez Europejczyków kakao było zarezerwowane głównie dla dworu hiszpańskiego. Było także niezwykle drogie, przez co mogli sobie na nie pozwolić tylko najbogatsi. Większą popularność czekolada zyskała w XVII w., gdy dotarła do Francji na dwór Ludwika XIV, a następnie inne europejskie dwory, m.in. do Wiednia i Londynu. Początkowo na picie czekolady mogli sobie pozwolić jedynie ludzie zamożni, ponieważ, m.in. w Anglii, była ona obłożona wysokimi podatkami. Zmieniło się to w połowie XIX w., gdy ziarno kakao jak i czekolada pitna stały się tańsze i bardziej dostępne

Pierwszą tabliczkę czekolady wyprodukowano w XIX w. w Szwajcarii na potrzeby wojska. Krótko potem, łącząc kakao z mlekiem w proszku, opracowano czekoladę mleczną. Włoska innowacja w dziedzinie czekolady to dodawanie do niej różnych dodatków, takich jak orzechy, rodzynki czy migdały.

Znaczenie słowa
 
Pochodzenie słowa czekolada nie jest do końca wyjaśnione. Część źródeł podaje, że nazwa pochodzi od słowa xocolatl, które w dosłownym tłumaczeniu oznacza „gorzka woda" i wywodzi się z języka, którym posługiwano się w regionie środkowo-zachodniego Meksyku. Według innych źródeł słowo pochodzi z języka Majów, gdzie chokolhaa oznacza „płyn" lub „gorący napój".

 Jak powstaje czekolada?

Czekolada powstaje z ziaren kakaowca, drzewa, które rośnie w lasach tropikalnych strefy podrównikowej Ameryki Południowej i Środkowej oraz Afryki. Obecnie największe powierzchnie upraw znajdują się w Afryce, m.in. na Wybrzeżu Kości Słoniowej oraz w Ghanie. Drzewo kakaowca (łac. Theobroma cacao) daje pierwsze owoce 6 lat od posadzenia. Kwiat wyrasta bezpośrednio z pnia drzewa, z którego po 6 miesiącach powstaje dojrzały owoc. Dlatego drzewo kakaowca często ma na sobie zarazem owoce oraz nowe kwiaty. Główne zbiory ziaren odbywają się dwa razu do roku, jednak same ziarna rosną przez cały rok. Zebrane, dojrzałe owoce otwiera się i ze słodkiego owocowego miąższu wydobywa się ziarna.

By ziarnom nadać odpowiedni charakter, kolor i smak poddaje się je procesowi fermentacji. Wtedy też rozwijają się początki aromatów. Ziarna fermentują ok. 7 dni, a co 2-3 dni są w specjalny sposób mieszane. Następnie są suszone, pakowane do worków jutowych i oddawane do skupu. Już u producenta czekolady ziarna są sekcjonowane i prażone, by wydobyć ich ostateczny smak i aromat. Po oddzieleniu z ziaren łuski kakaowej, z wnętrza rozdrobnionych i uprażonych ziaren powstaje płynna miazga kakaowa. Z miazgi kakaowej wyciska się tłuszcz, a z powstałej po zakończeniu tego procesu suchej masy (tzw. kuchu) po zmieleniu powstaje sypkie kakao. Ze wszystkich tych składników: miazgi kakaowej, masła kakaowego i kakao powstaje czekolada.